ਕਿਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ………………..
ਲੇਖਕ
ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼
ਸਾਬਕਾ ਸੂਚਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਪੰਜਾਬ (ਬਠਿੰਡਾ)
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਭੀੜਾਂ ਭਾਰੀ ਪੈ ਗਈਆਂ, ਉਨਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਵਾਂ
ਕਰੇ ਰੁਦਨ ਮਾਂ ਭੋਇੰ, ਮਾਰੇ ਉੱਚੀਆਂ ਧਾਹਾਂ
ਹੁਣ ਹਾਕਮ ਹੋਇਆ ਫਿਰੰਗੀ
ਨੋਚੇ ਮਾਸ ਜਿਉਂ ਗਿੱਧਾਂ, ਕਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਉੱਗਣ ਖੇਤਾਂ ‘ਚੋਂ,
ਕੀ ਪੱਲੇ ਪਾਵਾਂ
ਕਫ਼ਨ ਓੜਿਆ ਵੀਰਾਂ ਨੇ,
ਕਿਹਦੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਗਾਵਾਂ
ਉੱਜੜੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਿਹੜਿਉਂ,
ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਗਨ ਮਨਾਵਾਂ
ਬੇਦਰਦੀ, ਬੇਗੈਰਤ ਹੈ ਹਾਕਮ,
ਕਿਸ ਨੂੰ ਉੱਜੜੀ ਮਾਂਗ ਦਿਖਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਖ਼ਾਲੀ ਝੋਲੀ, ਖਾਲੀ ਖੀਸੇ, ਖਾਲੀ ਬੁਖਾਰੀਆਂ
ਐਸ਼ ਪ੍ਰਸਤ ਰਾਜਾ ਚਲਾਵੇ ਹੁਣ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਆਰੀਆਂ
ਜ਼ਹਿਰ ਖਾ ਗਿਆ ਬਾਪੂ,
ਵੈਣ ਪਾਉਣ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ
ਥੱਕ ਗਏ ਨੇ ਅੱਥਰੂ, ਕਰ ਤੈਅ ਲੰਮਾ ਪੈਂਡਾ
ਕਿਵੇਂ ਲਾਲੀ ਲਹੂ ਦੀ ਅੱਖੀਂ ਲਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਭਰਦਾ ਭਰਦਾ ਢਿੱਡ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੁਣ ਭੁੱਖਮਰੀ ਝੱਲਾਂ
ਸਾਸ਼ਕ ਖੇਡੇ ਲੂੰਬੜ ਚਾਲਾਂ, ਝੂਠੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗੱਲਾਂ
ਜ਼ਮੀਨਾਂ ‘ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਵਾ ਦੂ, ਬਣਿਆ ਜ਼ਮੀਰੀ ਦੱਲਾ
ਕਿਸ਼ਤੀ ਫ਼ਸੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡੂੰਘੇ,
ਜ਼ਾਲਮ ਹੋਈਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਕਿਵੇਂ ਬੰਨੇ ਲਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਿੱਟੀ ਹੋਇਆਂ,
ਤਾਂ ਉਮਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਈ
ਪੈਰੀਂ ਮਿੱਟੀ, ਮੱਥੇ ਮਿੱਟੀ,
ਚੰਮ ਮਿੱਟੀ ਗਹਿਣੇ ਪਾਈ
ਤੂੰ ਹੋਇਆਂ ਮਿੱਟੀਓਂ ਬੇਗਾਨਾ,
ਭੋਰਾ ਲੱਜ ਨਾ ਆਈ
ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕੀਤਾ ਮਾਂ ਭਾਰਤੀ ਦਾ
ਜੈ ਜਵਾਨ, ਜੈ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਕਿਹੜੇ ਮੂੰਹੀਂ ਲਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਹੁਣ ਇਹ ਮੰਜਰ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ
ਪੂੰਜੀਪਤੀਆਂ ਦਾ ਕੰਜਰ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਹੁਣ ਹੋਵੈਗਾ ਹਰ ਫ਼ੈਸਲਾ,
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਸ਼ਕ ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਰੱਤ ਵਹਿਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਥ,
ਮੈਂ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਮਸ਼ਾਲ ਜਗਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਸਰਹੱਦਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਪੰਜਾਬ,
ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜ਼ੁਲਮ ਬੇ ਹਿਸਾਬ
ਅੰਨਾ, ਬੋਲਾ ਹੈ ਰਾਜ,
ਨਾ ਸੁਣੇ ਮਜ਼ਲੂਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼
ਲਹੂ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਵਹਾਉਣਾ ਪਊ,
ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਮੁੱਲ ਚੁਕਾਉਣਾ ਪਊ
ਸੰਗੀਨਾਂ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਾਂਗੇ,
ਜਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੇ
ਤੋਪਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ,
ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਟ ਨਾਲ ਇੱਟ ਖੜਕਾਵਾਂ
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਮੰਜ਼ਲ ਰਹਿ ਗਈ ਇਕ ਅੱਧ ਕੋਹ,
ਦਿਖ ਰਹੀ ਹੈ ਚੜਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਲੋਅ
ਹਕੂਮਤਾਂ ਛੱਡ ਮੈਦਾਨ ਭੱਜੀਆਂ,
ਜਦ ਗਿਆ ਕਾਮਾ ਖਲੋ
ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਜੈਕਾਰੇ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋ,
ਹੱਕ ਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗੇ
ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਗਲ ‘ਚ ਫੰਦਾ ਪਾਵਾਂ।
ਸੁਣੋ ਕਿਰਤੀਓ, ਸੁਣੋ ਕਾਮਿਓ, ਇਕ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣਾਵਾਂ
ਵੇਲਾ ਆ ਗਿਆ ਹੁਣ, ਲਾਲ ਕਿਲੇ ‘ਤੇ ਪਰਚਮ ਲਹਿਰਾਵਾਂ
ਦਮ ਨਾਲ ਦਮ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਖ਼ਤ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਹਿਲਾਵਾਂ
ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਾਂ ਅੱਤਿਆਚਾਰੀ ਸਾਸ਼ਕ, ਕਿਰਤੀ ਰਾਜ ਲਿਆਵਾਂ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਢੁੱਕਣ ਸਰਦਲ ਸਾਡੀ, ਰੱਜ ਰੱਜ ਚਾਅ ਮਨਾਵਾਂ,
ਸ਼ਹਿਨਾਈਆਂ ਵਿਹੜੇ ਗੂੰਜਣ, ਭੈਣਾਂ ਹੱਥੀਂ ਮਹਿੰਦੀ ਲਾਵਾਂ।
ਲੇਖਕ
ਚੰਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼
ਸਾਬਕਾ ਸੂਚਨਾ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਪੰਜਾਬ (ਬਠਿੰਡਾ)























